Fethiye, kelimelerle anlatılamayacak kadar güzelliklerle dolu bir Akdeniz ilçesidir. Eğer bir doğa tutkunuysanız ve yaşamınızda yeni ufuklar keşfetmek için sabırsızlanıyorsanız, tatiliniz için mükemmel bir seçim fırsatınız var. Fethiye’nin doğal cennetinde birbirinden şirin irili ufaklı koyları, kumsalları, adaları, sıcak iklimi ve bereketli toprakları ve Toros’ların yeşil çam ormanlarının görüntüsü sizi bekliyor. Işıklar kentinde, tatil keyfinizin bir coşkuya dönüştüğünü hissedecek, tarih ve kültürün çevredeki doğal güzelliklerle nasıl bütünleşip renklendiğinin tanığı olacaksınız.

Fethiye, Türkiye’nin güneybatısında Akdeniz’in Ege ile buluştuğu kıyılarda, Uluslararası Dalaman Havalimanına 50 km uzaklıkta yer alıyor. Diğer merkezlerle karayolu ulaşımının kolaylığı, yılın her ayında yolculuğunuzun zevkli ve rahat geçmesini sağlıyor. Doğal limanı ve marinası, deniz yolculuğunu seçenler ve yatçılar için bütün olanaklara sahip. Fethiye Körfezi, geleneksel mavi yolculuğun en sevilen, birbirinden güzel duraklarına sahip. Mavi yolcular, güneşin ve denizin keyfini tarih ve kültürün rengi ile birlikte sürüyorlar Fethiye Körfezi ve buradan başlayan Fethiye - Marmaris, Fethiye - Kekova rotalarında…

Eşen Yaylasından başlayarak bütün bölge, Toros Dağlarının güneybatıdaki yükseltileri ve çam ormanları ile kaplı. Bu dağların kıyılardaki yüksekliği 2000 mt ye kadar ulaşıyor. Sıcak yaz günlerinde, mavi gökyüzünün altında, çam ormanlarının hemen arkasındaki yüksek tepelerdeki kar manzaraları gerçekten de görülmeye değer. Dağların yamaçlarında, çam ağaçlarının yanı sıra kekikten ada çayına, turunçgillerden Günlük (Sığla) ağaçlarına kadar binlerce bitkinin bulunduğu zengin bir flora örtüsü Fethiye’nin ayrı bir özelliği… Bölgede yaklaşık 100 hektarlık bir alanı kaplayan Günlük ormanı ideal bir kamp ve piknik alanı olarak kullanılıyor. Günlük (Sığla) ağaçlarının reçinemsi yağı eczacılık ve kozmetik sanayiinde kullanıldığı gibi, bu ağaçların kurumuş kabukları da antik dönemlerden bu yana yörede tütsü malzemesi olarak önem taşıyor…

Fethiye, tipik Akdeniz iklimi özelliklerine sahip. Sıcak yaz günlerinin ortalama sıcaklığı 30° C. Zaman zaman yağışlı geçen kış aylarında ise bu değer 12° C dolayında. Kış aylarındaki deniz suyu sıcaklığı ise 17° C nin altına düşmüyor.
Verimli ve bereketli topraklara sahip olan Fethiye ovasında tarım en büyük gelir kaynağı. Bundan dolayı çevredeki diğer turizm merkezlerinin aksine, Fethiye’de yaşam yaz sezonu dışında da hareketliliğini sürdürüyor. Sera ve bahçe tarımıyla birlikte, pamuk, susam, tütün ve anason gibi endüstriyel tarım ürünlerinin üretimi ilçe ekonomisine büyük katkı sağlıyor. Yıllık yaklaşık 250.000 ton dolayında sera ve tarla domatesi üretilerek yurt içi ve dışındaki pazarlara sunuluyor. Arıcılık ve bal üretimi de oldukça yüksek bir potansiyele sahip.

Fethiye‘nin bir başka zenginliği ise, dünyanın 4. büyük Krom rezervine sahip maden yataklarıyla, Türkiye’nin önemli bir Krom ihracat merkezi olması. İklim koşulları, hemen hemen bütün sebze ve meyvelerin yetiştirilmesine olanak sağlıyor. Her hafta Salı günleri üreticiler ile tüketicileri doğal bir alışveriş ortamında bir araya getiren ilçe pazarı gerçekten de görülmeye değer. İlçedeki alışveriş merkezleri de gün boyunca turistlere ve yerli halka hizmet veriyor. Merkezdeki Paspatur Çarşısı halı, deri, kuyum, tekstil ve diğer hediyelik eşya mağazalarıyla, Osmanlı döneminden kalma camii ve eski hamamın çevresinde “eski kent”i günümüze taşıyor. Çevredeki doğal, tarihsel ve kültürel değerlerle tanışıp bir dinlenme anında Paspatur’da bir cafe’de kahvenizi ya da çayınızı yudumlarken, görülmeye değer zenginliklerle dolu bir “ışıklar kenti” ni keşfetmenin mutluluğunu yaşayacaksınız.

Antik çağlardaki adı Telmessos olan Fethiye, Anadolu uygarlıklarının en eskilerinden biri olan Likya Devletinin batıda Karya sınırındaki en önemli kentidir.kuruluşuna ilişkin kesin bir bilgi bulunmamasına rağmen elde edilen yazılı belgelerde kentin geçmişinin M.Ö 5.YY a kadar uzandığı belirtilmektedir.Bir Likya efsanesine göre Finike Kralı Agenor’un kızına sevdalanan Tanrı Apollon küçük bir köpek kılığına girerek kral kızının gönlünü çalar ve bu evlilikten doğan çocuklarının ismini de Telmessos koyarlar. Apollon’un kurduğu kente de oğluna ithafen Telmessos adı verilir.Adını Tanrı Apollon’un oğlundan aldığı söylenen kent MÖ 547 yılında Pers Kralı Harpagos’un tüm Likya ve Karya kentleri ile birlikte Telmessos’u da ele geçirmesiyle Perslerin 1. Satraplığını oluşturur.MÖ 5. YY ortalarında kurulan Antik-Delos Birliğine katılan Telmessos bir müddet sonra bağımsız bir kent olarak birlikten ayrılmasına rağmen MÖ 4.YY a kadar birlikle ilişkisini sürdürmeye devam eder.

MÖ 240 yılında 3.Ptolomy tarafından Lysimachos’un oğluna verilen kent MÖ 189 yılında Magnasia savaşından sonraki antlaşmada Romalılar tarafından Bergama Kralı Eumenes’e verilmiştir.Bergama Krallığının çöküşünden sonra MÖ 133 yılında Likya Federasyonuna bağlanan Telmessos, federasyonun en önemli 6 kentinden biri durumundaydı. 8.YY da kentin adı Bizans İmparatoru II.Anastasios’un onuruna Anastasiopolis olarak değiştirildi.1284 yılında Menteşeoğullarının eline geçen kent,1424 yılında Osmanlı topraklarına katılmasıyla uzak şehir anlamında Meğri adını aldı.1934 yılında Şehit Pilot Fethi Beyin anısına şehre “Fethiye” adı verilmiştir. MÖ 344-343 kışında Asya seferine çıkan Büyük İskender tarafından ele geçirilen kent,bir rivayete göre kendi isteği ile Büyük İskender’e teslim olmuş,bir başka efsanede ise “Anadolu’yu fethe çıkan Büyük İskender donanması ile Telmessos Limanına girer.Kumandanları Nearkos o dönemin kent yöneticisi Antipatrides’ten müzisyen ve esirlerin kente girmeleri için izin ister.İsteği kabul edilince flüt kutularının içine gizledikleri silahlarıyla kente giren savaşçılar gece düzenlenen şölenler sırasında Akropol’u ele geçirirler” diye anlatılmaktadır.

Likya Uygarlığının en görkemli örneklerinden biri olan Amintas Kral Mezarı yamacına oyulduğu dağın heybeti ile bütünleşen yüzyılların verdiği soylulukla tarih içinde yapılacak yolculukta gönüllü rehberlik yapmak ister gibidir.İyon stilinde ve tapınak tipindeki bu mezarın önündeki iki yanı bitişik sütunlu sahanlığa 4 basamakla çıkılır. Soldaki sütunun orta kısmında MÖ 4.YY alfabesi ile “Hermepias oğlu Amintas” yazılıdır.Yukarısında biri yıkık üç aktoterli alınlık, aşağısında ise bir dentil fresk bulunmaktadır.4 köşesinde taştan oyulmuş demir çivileri andıran eklemlerin bulunduğu bir kapıdan girilen düz tavanlı mezar odasının üç duvarı boyunca uzanan üç ayrı taş peyke vardır.yamacın solunda görülen çok sayıda mezarlardan ikisi, Amintas mezarını andırıyorlarsa da ondan daha küçüktürler.Kentin içinde ve çevresinde ,kimi kesme kaya kimi lahit tipi daha birçok mezara rastlamak mümkündür.lahit tipi mezarların en güzel örneklerinden biri Belediye binasının doğusunda yer almaktadır.Ön yüzünde dörtgen ahşap kirişleri andıran oymaları gotik stilin kemerli bir kapağı bulunan bu iki katlı lahit mezarın kapağının her iki yanı savaş freskleri ile bezenmiştir.Kentin gerisinde yükselen Akropol tepesinde ,Aziz john şövalyelerine ait olduğu sanılan bir ortaçağ kalesi göze çarpar.Duvarlara oyulmuş birkaç yazı ve tarihi belirsiz bir sarnıç dışında kalenin içinde başkaca bir kalıntıya rastlanmamaktadır.

Cezayirli Hasan Paşa tarafından 1791 ylında yaptırılan Eski Camii ,bugünkü Fethiye’de ayakta kalabilen en eski yapılardan bir diğeridir.Kentin antik çağlardan beri süregelen bir başka özelliği de kahinleri ile ünlü oluşudur.Mitolojide Tanrı Apollon’a adanan bu bilicilik merkezinde yaşamış kahinlerin tarihin akışında büyük etkileri olduğu bilinmektedir.

Gemiler Adasi :
Ölüdeniz ya da Gemiler Koyu'ndan teknelerle ulasilan ada üzerinde M.S. 5 -11. yy.lar arasi yapilmis Bizans dönemine ait kilise, sapel sivil yapi kalintilari bulunmaktadir. Hiristiyanligin ilk yayilma merkezlerinden biri olmasi nedeni ile önem tasimaktadir. St. Nicolas olarak da bilinen ada, Mavi Tur teknelerinin ugrak yeridir.

Araxa :
Fethiye'ye 40 km. uzaklikta Antik Xanthos Çayinin çiktigi yerde kurulmustur. Bu olagan üstü su kaynagi mitolojik öykülere konu olmustur. Bugün Ören Köyü sinirlari içerisinde kalan kentten günümüze sur kalintilari, hamam ve Bizans dönemine ait su yolu kalmistir.

Tlos :
Fethiye'ye 45 km. uzakliktadir. Likya Federe Birliginin 6 büyük kentinden biri ve birligin ''spor merkezi'' dir. Uçan kanatli ati Pegasus ile ünlenen Mitolojik kahraman Bellaforonte'nin yasadigi kent olarak bilinir. Likya bölgesindeki en eski kent oldugu ve kurulusunun I.Ö. 2000'lerden önceye dayandigi arkeoloji kazilari ile tespit edilmistir. Kent akropolünün dogal kayasi üzerinde olusturulan mezarligi, Likya'nin en güzel ev tipi mezarlari ile süslenmistir. Nekropoldeki I.Ö. yy.a tarihlenen kral tipi mezarin ise Bellaforonte'ye adandigi bilinir.

Letoon :
Fethiye'ye 55 km. uzaklikta, Likya Federe Birliginin dinsel merkezidir. Tanriça Leto,Tanriça Artemis ve Tanriça Apollon'a adanmis 3 tapinagi ile ünlüdür. Arkeoloji kazilari 1962 yilindan bu yana sürdürülen Letoon'da bölgenin erken Hiristiyanlik dönemine iliskin kiliseleri de ortaya çikartilmistir.

Pinara :
Akdag'in eteklerinde Fethiye'ye 55 km uzakliktadir. Likya'nin en büyük kentlerinden biridir. Bölgedeki ilk güzellik yarismasinin yapildigi kent olarak bilinir ve tanriça Afrodit'e adanan ilginç mimari özellikteki tapinagi ile önem kazanmistir. Yüzlerce ''güvercin yuvasi'' biçiminde hazirlanmis halk tipi mezarlari Nekropolis'ini benzersiz kilar.

Cadianda :
Fethiye'den 25 km. uzakliktaki Üzümlü sinirlarindadir. Likya Federe Birligine en son katilan kent olarak bilinir. Ilginç fizik yapisi içinde kurulan kent dogal nedenlerle oldukça yipranmistir. Fethiye Müzesince gerçeklestirilen kazilar sonrasi ortaya çikan Tiyatrosu, Agorasi,Stadyum-Hamam kompleksi ve anit mezarlari ile son yillarda bölgenin ilgi odagi haline gelmistir.

Kayaköy :
Kurulusu kesin olarak bilinmeyen ve depremler sonucu birkaç ev tipi mezari disinda bütünüyle yok olan antik Karmillassos'un üzerinde 14. yy. dan baslayarak kurulmus bir Rum yerlesimidir. Eski adi Levissi'dir Yasami boyunca çevresindeki bes Türk köyünün halki ile bütünlesen ve dostluk, kardeslik, baris kavramlari üzerinde insanlik dersleri veren Kaya köy bölgemizin gurur kaynaklarindan biridir. 1922 yilinda Türk ve Yunan hükümetleri arasinda imzalanan bir ''nüfus degisimi'' anlasmasi uyarinca, Kaya köyün Rum ahalisi ile Bati Trakya'da yasayan Türk ahali karsilikli olarak yer degistirmistir.

Telmessos Antik Tiyatrosu :
Antik kaynaklar Telmessos'da büyük bir tiyatronun oldugundan bahsetmekteydi. 1993 yilinda Fethiye Müze Müdürlügü baskanliginda yapilan sondaj kazilarinda erozyonla dolmus olan 3-4 metrelik toprak tabakasi altinda tiyatronun oturma siralari bulunmustur. 1995 yilina kadar sürdürülen çalismalar sonucu tiyatrodan kalabilen tüm kalintilar bugün gün isigina çikartilmistir. Erken Roma döneminde insa edilen, M.S. 2.yüzyilda onarim geçiren tiyatronun 5000 kisi kapasiteli oldugu ve Bizans döneminde arena olarak kullanildigi anlasilmaktadir. Simdiki haliyle 1500 kisinin kullanimina cevap veren Telmessos Tiyatrosu'nun onarimi için röleve projesi tamamlanmistir.

Fethiye Müzesi :
1960’li yillarda depo müze olarak kurulan Fethiye Müzesi 1987 yilinda yeni binasinin insa edilmesiyle teshir–tanzim yapilarak ziyarete açilmistir.Arkeolojik Eserler Salonu ve Etnografik Eserler Salonu olmak üzere iki teshir salonu vardir.Arkeoloji bölümünde seramik eserler, heykeller yer almaktadir. Bunlarin içinde Likçenin çözümünde önemli bir rol oynayan bir trilingual (üç dilde) stel, Kumrulu Genç Kiz heykeli de bulunmaktadir.Etnografik bölümde yöreye has el dokuma örnekleri, dastar tezgâhi, gümüs takilar sergilenmektedir.Açik teshirde ise büyük tas eserler, lahitler, Izraza Aniti teshir edilmektedir.

Cezayirli Cami :
Cami, 1791 yilinda Cezayirli Hasan Pasa tarafindan yapilmistir. Hasan Pasa ayrica Kemer Köprüsü, Yayla yolundaki Pasa Hani, Yaka köyündeki su kemerleri gibi birçok yapiti Fethiye'ye kazandirmistir.

Mezari Likya Kaya Mezarlari :
Sehir içinde Likya döneminden kalma M.Ö. 4.yy. eserleri dikkati çeker. Bunlar, sehrin simgesi haline gelen dogal kayaya oyulmus mezarlardir. Çok sayida düzgün basamaklarla mezarlarin en güzel ve en görkemlisi olan Amintas'a ulasilir. Bu mezar asagidaki düzlükten de kolaylikla görülür ve yaklastikça, büyüklügü karsisinda duyulan hayranlik artar. Soldaki sütunun orta kisminda, M.Ö. 4. yy. alfabesi ile ''herpamiasoglu amintas'' yazilidir. Bu kisinin kimligi tam olarak bilinmemektedir. Ilçede görülmeye deger pek çok lahit mezar bulunmaktadir. Bunlardan en önemlisi Likya dönemine ait olanidir. Deniz içerisinde yükselen mezarin ilginç bir görünümü vardir. Iki katli ön yüzünde dörtgen, ahsap kirisleri andiran oymalar ve gotik stili kemerli bir kapagi bulunmaktadir. Kapagin her iki yani savaslari resmeden fresklerle bezenmis olup, bunlarin kisinin yasami ile ilgili oldugu sanilmaktadir.

Fethiye Kalesi :
Sehrin güneyinde yükselen kalenin, Aziz John'un sövalyelerine ait oldugu sanilmaktadir. Duvarlara oyulmus birkaç yazi, tarihi belirsiz bir sarniç disinda, tepenin dogu yüzünde küçük ve basit iki kaya mezari bulunmaktadir.

Fethiye'de bulunduğunuz süreçte bu lezzetleri tatmadan dönmeyin!..

Ölemeç Çorbası (Ufalamaç, Üfelemeç) :
İnce doğranan soğan sıvıyağ ile kavrulur. Toz biber ve su ilave edilerek kaynatılır. Başka bir kaba konan unun üzerine su çiselenir ve su damlalarından oluşan hamur topakları elenir. Eleğin üstünde kalanlar kaynayan suyun içine eklenir ve biraz daha kaynatılır. Su biraz daha koyulaşınca ocaktan alınarak üzerine limon, nerdek (nar ekşisi), turunç ve karabiber ekilerek servis yapılır.

Bulgurlu Domates :
Soğan ve yeşilbiber doğranır. Tencereye sıvı yağ konur ve üzerine küçük doğranan domates, soğan yeşilbiber konularak kavrulur ve üzerine bulgur ilave edilir. Su ve tuz da eklenerek kaynatılır. Sarımsak ezilerek içine konur. Karabiber ve toz ekilerek servis yapılır.

Sündürme :
Turp otunun haşlanması ve sarımsak ve nar ekşisi ilavesi ile yapılan bir yemektir.İçine su ilave edilir su ile karıştırılır. Soğan incecik doğranır. Sıvı yağ ile kavrulur. Biraz daha su ilave edilerek yapılan karışım bir miktar daha kaynatılır. Otlar diriliğini fazla kaybetmeden ocaktan alınarak servis yapılır. Fethiye ve yöresinde birçok yabani ot yemek yapılmak üzere kullanılır. Bu otlardan bazıları: Kıyışak, labada, körmen, cavırotu, ebegümeci, turpotu, çımkışak, nünü, inek memesi, ecibici, devetabanı, eşek turpu, gayazak, kokulu ottur. Bu otlar sıvıyağda soğan ile kavrulur, doğranmış otlar tencerenin içine konarak kavrulur. Tuz, salça ve toz biber ilave edilerek servise sunulur.

Döndürme :
Üç çorba kaşığı nişastaya 3 yumurta kırılır ve kıvama gelinceye kadar çırpılır. Tavada kızdırılmış sıvı yağa dökülür ve kabarana kadar pişirilir. Kızardıktan sonra tabağa alınıp üzerine pekmez dökülür ve isteğe göre de şeker serpilerek servis yapılır.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•